*** De speeldata voor seizoen 2013-2014 staan nu alvast op onze site. Hou er rekening mee dat bij veel theaters de voorverkoop nog niet begonnen is! ***

********************

‘In zijn idiotie is hij opnieuw ongeëvenaard'

"Zijn cabaretprogramma's zijn zorgvuldige gestileerde monologen, subtiel gecomponeerd en tot op de millimeter bedacht en geconstrueerd. Vol verontrustende afslagen die een grandioze en grenzeloze fantasie blootleggen. (Trouw, *****)

Toch spijtig van al dat geweld
en van de Euro
en dat de economie achteruitgaat.
Spijtig ook van de bankencrisis
en dat er nog altijd mensen criminele feiten plegen
om allerhande redenen
zoals bijvoorbeeld slecht karakter.
Maar ook spijtig van dat religieus extremisme
met al zijn ontploffingen en afgunst
en van politiek extremisme
en van dictators en verdrukking
En nu ik eraan denk:
spijtig eigenlijk dat politiekers zoveel met politiek bezig zijn
in plaats van met ons
en wij zoveel met onszelf
en met al onze moeilijke problemen
in plaats van
ja in plaats van wat eigenlijk?
...
Spijtig zeg.
Spijtig dat we dat niet weten.

Spijtig spijtig spijtig

In zijn nieuwe voorstelling lost Wim Helsen haast alle problemen op.

Opgelucht en vrolijk verlaten de mensen achteraf de zaal.

************
Op 24 januari 2013 ging spijtig spijtig spijtig in première. Wim Helsen - die voor zijn vorige voorstelling Het uur van de Prutser de Poelifinario in ontvangst nam - lost met deze nieuwe show alle verwachtingen in.

Pers en publiek zijn wederom razend enthousiast:

Trouw (*****):
"Geniale gekte van een Vlaming die weet wat theater maken is. Zijn cabaretprogramma's zijn zorgvuldige gestileerde monologen, subtiel gecomponeerd en tot op de millimeter bedacht en geconstrueerd. Vol verontrustende afslagen die een grandioze en grenzeloze fantasie blootleggen. (...) Hilarisch. (...) Wim Helsen creëert een volstrekt eigen universum waar logica een heel andere lading krijgt. Hij betovert zijn toeschouwers en laat zien dat elk verhaal ook een keerzijde kent. Intelligent, spitsvondig, vreemd en zeer, zeer vermakelijk."

Parool (****)
Helsen legt absurde onvrede bloot
"De Vlaming zet een volstrekt onsympathieke man neer, waarin je je tegen wil en dank toch een beetje herkent. (...) De bochten waarin hij zich wringt om dit noodlot af te wenden zijn ronduit hilarisch.
De grootste kunst in het cabaret is misschien wel om van niets iets te maken. Helsen toont zich er een meester in. (...) Ontsporende klucht vol bizarre en venijnige zijsporen. (...) Superieur verteld. "

Volkskrant (****)
In ‘spijtig spijtig spijtig' schetst Wim Helsen een kleine persoonlijke situatie waarin ingrediënten zitten van Jenkins' Ear, de Wet van Murphy (als het fout kan gaan, dan gaat het ook een keer fout) en een niet te stuiten kettingreactie. Misverstand op misverstand stapelt zich op en goede bedoelingen raken bekneld in krampachtige pogingen om toch maar vooral politiek en sociaal correct te zijn. (...) Het is altijd spitsuur in het hoofd van Wim Helsen. In zijn betoog dwingt Helsen het publiek om constant vastgeroeste meningen bij te stellen. Het is een mooi filosofisch betoog met krankzinnige voorbeelden en uitstapjes, waarbij aanklager, verdediger en de persoon in de beklaagdenbank voortdurend van positie wisselen. (...) Wim Helsen stelt ons na een aantal topprogramma's ook in spijtig spijtig spijtig niet teleur."

NRC (****):
Wim Helsen is meeslepend te zot voor woorden
"Wim sleurt zijn publiek moeiteloos mee in de buitenissige logica waarmee hij elke nieuwe fase van het verhaal aannemelijk maakt. Hij blinkt uit in een subliem soort verbale slapstick, waarin de schoonheid van vrouwen wordt afgemeten aan de ‘huidbespanning'van hun lijven, en ook een spannende tirade tegen het verschijnsel van rijen past. (...) Helsen laat zich, kortom, lastig navertellen; wat hij vertelt, is te zot voor woorden. (...) In zijn idiotie is hij opnieuw ongeëvenaard."

METRO (****)
"Wie onze zuiderbuur een beetje kent, weet echter genoeg: dat wordt weer heel hard lachen, maar met gedachten vol verwarring de zaal verlaten. (...) Helsen weet altijd weer, op wat voor bijzondere en vooral uitermate grappige manieren dan ook, bij zijn verhaal terug te keren. Hij weet, spelend dat hij in de rij voor een urinoir staat, te komen tot het fascisme, een hyena en een leeuw die een hertje verscheuren en een totaal uit de hand gelopen situatie. Om zijn blik vervolgens tot de zaal te richten met de vraag: 'En dan ben ík degene die raar is?' (...) Je begrijpt: aan deze recensie heb je helemaal niets. Maar Spijtig Spijtig Spijtig is Wim Helsen weer op zijn best. Het enige wat Metro kan meegeven: een pijn in je kaken van het lachen-garantie."

FOK.nl (8,5 sterren van de 10)
"De voorstelling zit vol met dit soort ingenieuze en absurdistische vondsten. Het publiek wordt van links naar rechts geschud en moet de aandacht erbij houden.
Maar de bezoekers hebben geen enkele moeite om op te letten. Vanaf de eerste seconde heeft Wim de zaal in zijn greep en dat stopt pas als hij het podium afstapt. Zelfs wanneer er een stilte valt, wacht het publiek in spanning af op de volgende zet van de man met de touwtjes in handen. Sinds Hans Teeuwen was er niemand meer die de zaal zo goed bespeelde als Wim Helsen.
In anderhalf uur maak je kennis met het Belgische cabaret met de bijbehorende grappig klinkende Vlaamse woorden. "Ik sta op het podium om te verrassen." En dat is bij deze voorstelling zeker gelukt. Onvoorspelbaar, absurdistisch, scherp en verre van bang voor het publiek, dat niet geschuwd wordt. Ga naar deze voorstelling nu het nog kan. Het zou zeer spijtig zijn als je hem zou missen."

Theaterkrant.nl (****)
Onweerstaanbare Wim Helsen
"Helsen (1968) trapt af met de introductie van een persoon die zo gierig, asociaal, gewelddadig en egoïstisch is dat je moeilijk anders kunt concluderen dan dat hij gierig, asociaal, gewelddadig en egoïstisch is. Maar, zegt Helsen, en schopt zijn eigen verhaal grandioos onderuit: ‘Mag ik misschien ook míjn kant van het verhaal vertellen?' De rest van de voorstelling is een lange omzwerving terug naar dit prikkelende begin, waarin Helsen zichzelf volop de ruimte biedt om zijn geniale gekte te etaleren. (...) onnavolgbare moppen (...) Zijn - zeer nauwkeurige - tekst is soms grof, scabreus zelfs, maar met Helsens beschaafde Vlaamse tongval houdt zelfs een morbide scène waarin bloed spuit en schedelbeen kraakt iets vriendelijks. Bovendien is er dan ineens een zinnetje dat klinkt als poëzie, zoals de man die het gevoel heeft dat hij bewolkte lucht heeft ingeslikt. Razend knap is hoe Helsen het publiek tergt door geen verhaal af te maken en zijn ongebreidelde fantasie volledig laat ontsporen - om uiteindelijk natuurlijk tóch alle eindjes netjes aan elkaar te knopen. (...) De meevoerende rasverteller Wim Helsen bespeelt zijn publiek geraffineerd en biedt geen kans de aandacht te laten verslappen. Met zijn vorige programma won hij de Poelifinario. Spijtig, spijtig, spijtig is opnieuw onweerstaanbaar."

Wim kwam, zag en overwon. Voor zijn eerste soloprogramma Heden Soup! ontving hij in 2003 direct de VSCD cabaretprijs Neerlands Hoop.
Bij mij zijt ge veilig werd door de VSCD genomineerd voor de Poelifinario, de prijs voor het meest indrukwekkende cabaretprogramma.
Voor zijn derde voorstelling Het uur van de Prutser nam hij daadwerkelijk De Poelifinario in ontvangst.

Ge zijt niet wie ge wilt zijn.
Ge liegt tegen uzelf.
Ge kunt het niet.
Geef maar toe.
Prutserke

De VSCD jury over Het uur van de Prutser:

"Meesterlijk manipuleert de Vlaming Wim Helsen in zijn derde solo met taal. En soms adembenemend is zijn fysiek en zijn spel. Gedurende de hele voorstelling weet hij de indruk te wekken dat alles wat hij zegt, hem spontaan invalt. Maar elk woord, elke stilte, is gewogen om de maximale hilariteit of ontroering te bewerkstelligen. Wim Helsen lokt zijn publiek met een vileine lach zijn bizarre wereld binnen. Hij manifesteert zich daarin als een even geniale als vervreemdende standwerker, die fantasie en waanzin verpatst alsof het schuursponsjes zijn, maar ook alledaagsheden als waren het bijouterieën. Het uur van de prutser is een monument geworden voor het Vlaamse absurdistische theater, waarin de verbeelding de macht heeft. "

Als ge mistroostig zijt en ge weet niet goed waarom. Als ge nog eens goed wilt lachen. Als ge van de wereld niet veel snapt, en van de mensen nog minder. Als ge niet krijgt wat ge vindt dat ge verdient omdat ze u niet zien staan, de idioten. Als ge op één hand kunt tellen de keren dat ge u het afgelopen jaar vrij hebt gevoeld en onbekommerd. Als ge de dingen kapot wilt slaan maar ge durft niet vanwege de gevolgen. Als ge angstig zijt voor vanalles terwijl ge vroeger dacht dat ge nooit bang zou zijn, voor niets. Als ge't niet goed meer weet.  Kom dan maar bij mij.

Bij mij zijt ge veilig.

Volkskrant:"Met Bij mij zijt ge veilig heeft hij een nieuwe inhoudelijke norm gesteld. Het is werkelijk belachelijk goed."AD:"Iedereen moet deze Vlaamse cabaretreus minstens één keer in zijn leven hebben gezien."Trouw:"Ode aan de verbeelding van Wim Helsen."
De Morgen:"Wim Helsen gijzelt zijn publiek met ijzersterke show" "Lof en dank aan de meester."

Uit het juryrapport van het Leids Cabaret Festival 2002:

Wim Helsen is een rasverteller. Hij roept beelden op die onmiddelijk tot leven komen. Hij is een uitstekend acteur, die zijn verhaal op zeer geloofwaardige wijze brengt. Hij neemt het publiek moeiteloos mee in alle maffe kronkels die het verhaal van hem vraagt.

Zijn logica is volkomen individueel bepaald, maar desondanks overtuigend. Fantasie en verbeeldingskracht kennen geen grenzen, en overgangen tuusen de verschillende onderdelen van zijn verhaal rollen soepel de zaal in. De tekst is uitermate zorgvuldig gecomponeerd, over elk woord is nagedacht. Het thema eenzaamheid wordt zeer subtiel behandeld, waarbij de goede verstaander al even subtiel kennis kan nemen van de maatschappijkritiek die in het programma verweven zit ("Eigen soep is propere soep").

Hij is een woordkunstenaar, en daar waar andere de Vlaamse taal nog wel eens willen gebruiken om goedkoop effectbejag na te streven, kiest Wim niet die gemakkelijke weg. Hij woont in zijn taal. Wie enig gevoel heeft voor absurdisme volgt hem moeiteloos, en zijn verhaal zit vol humor. Het verhaal stapelt situaties die om een lach smeken op elkaar en door die opbouw laat Wim zien dat hij in het gelukkige bezit is van een echt theaterverstand

Wim Helsen is de winnaar van de VSCD Cabaretprijs 'Neerlands Hoop'.

Heden Soup!

Daklozen, koningen, heiligen en koudwatervissers: allemaal eten ze soep. Ook mevrouwen houden van soep. Ze eten ze met lepels, sommigen soppen er brood in of slurpen aan de rand van hun soepkom. Men kan er van alles in doen. Tomaten, prei, pompoenen, kip. Maar ook liefdevolle gedachten, geheime boodschappen en champignons zijn toegestaan. En dan zwijgen we nog van ballen. In mysterieuze verre streken zijn er die soep maken van netelen. Honden blaffen om soep. Men krijgt het er warm van vanbinnen. (in zijn lijf)

Heden Soup! Is het eerste programma van Wim Helsen. Hij was finalist op het Leids Cabaret Festival in 2002, toen Javier Guzman won.

Heden Soup! is door de pers met furore ontvangen.

"Helsen grossiert in geniale gekte"

"Helsen speelde het verbijsterende publiek in De Kleine Komedie volledig aan flarden met zijn mix van absurdisme, poëzie, bewegingstheater en geniale gekte. Zelden hoor je een zaal zó vanuit de tenen bulderen van de lach. Zelden hoor je een zaal zo ademloos kijken en luisteren naar een acteur die ook een meester blijkt te zijn van ontroerende stiltes."

"Heden Soup! is een vroeg meesterwerk van een cabaretier die nog maar net is begonnen."

"Een zaal gaat, na de eerste minuten verbaast en aarzelend om hem te hebben gelachten, na een kwartier helemaal plat. Want er komt een orkaan over je heen."

"Debuut van het jaar, geen twijfel mogelijk."