Avond zonder beperkingen' met Mike en Hadewych

Je zou als theaterbezoeker kunnen denken dat het een ode is aan Wim Sonneveld. Het tegendeel is waar. Het idee voor de medley Langs het tuinpad van mijn vader is eigenlijk uit weerzin ontstaan. "Ik werd zo moe van dat lied dat ik er definitief mee wilde afrekenen," vertelt cabaretier/pianist Mike Bodd (42).

Hoewel geen fan van Wim Sonneveld bedankt hij de wijlen conferencier in de muziektheatervoorstelling Gelukkig met Hadewych en Mike. En terecht. Want de medley levert hem elke avond weer een daverend applaus op. Op hilarische wijze vervormt Mike Bodd teksten van Doe Maar, Vader Abraham, Andr Hazes, Edsilia Rombley en Trafassi tot die van Wim Sonneveld. Het is niet de enige klapper in de voorstelling. Menigeen valt van de stoel van verbazing als Hadewych Minis (33) de basgitaar oppakt en solo haar eigen nummer zingt. Zo goed, zo stoer. Alsof ter plekke de nieuwe Anouk of de nieuwe Wende Snijders opstaat. "Aan die nummers heb ik geen noot meegeschreven. Het is helemaal Hadewych die je hoort. Ze is zo'n enorm talent. Intimi wisten het al langer dat ze een prachtige stem heeft, voor het publiek is ze een grote ontdekking. Ze doet mensen denken aan Wendy Snijders. Ik kan je vertellen dat Hadewych niet voor haar onder doet."

(Tekst afkomstig uit artikel in het Algemeen Dagblad van 11 november 2010)

Het Cultureel Persbureau schreef over Gelukkig met Hadewych en Mike:

Met Gelukkig met Hadewych en Mike' levert de combinatie Bodd en Minis een krankzinnig leuk avondje muziektheater af.[...] Zelden een duo gezien dat op papier helemaal niet kan, maar dat een wonderlijk stel wordt, dat ondersteund door een trio muzikanten een hele zaal een beetje naar adem kan laten happen.[...] Zij begint te zingen: 'I'm blood and bones' en vanaf dat moment klikt het. Met elkaar en met ons allemaal. Er ontstaat chemie. Die sfeer houden ze de hele avond vast. [...] Net als in de voorstellingen met zijn kompaan Thomas van Luyn laat Bodd horen dat hij, naast de smakelijk vette happen meligheid die hij tussen de bedrijven door serveert, zijn muzikale klassieken kent en van alle markten thuis is. [...] En de uitsmijter blaast op geraffineerde wijze de zaal nog even op: The Cross' van Prince. Uit de tenen komt het, want daar zit nog dat laatste druppeltje passie van de top-avond.