je bevindt je hier: Home / Voorstellingen / Leids Cabaret Festival - Leids Cabaret Festival 2015
Artiest...

Leids Cabaret Festival

Laatste Nieuws

Meld je aan voor Leids Cabaret Festival 2015!

Voor de zomer hebben we afscheid moeten nemen van de finalisten van 2014 – Tim, Bart en Maud. Met hun grappen, muziek en gedichten nog vers in ons geheugen, gaan we ons ... »

Reportage: HumorTV over het Leids Cabaret Festival

Bekijk hier de reportage van HumorTV over de finale van het VARA Leids Cabaret Festival 2014.Meer zien van de finalisten? Bekijk de speellijst van de Finalisten... »

Terugluisteren: Tim Fransen bij Radio 2

Maandag 17 februari was Tim Fransen te horen op Radio 2. De winnaar van zowel de publieks- als de juryprijs van het VARA Leids Cabaret Festival werd gebeld in het programma Gi... »

Tim Fransen wint Leids Cabaret Festival

Tim Fransen heeft het VARA Leids Cabaret Festival overtuigend gewonnen. Zowel de jury als het publiek verkozen zaterdagavond de Amsterdammer als winnaar.Fransen scoorde m... »

Terugkijken: De Partizanen bij DWDD

Dinsdag 19 februari 2013 waren Merijn Scholten en Thomas Gast, winnaars van het Leids Cabaret Festival 2013, te gast bij De Wereld Draait Door. Het duo vertelt over hun plotse... »

De Partizanen grote winnaar LCF 2013!

De Partizanen, Merijn Scholten en Thomas Gast uit Amsterdam, zijn zaterdagavond gekroond tot winnaars van het VARA Leids Cabaret Festival 2013. Ze sleepten zowel de jury- als ... »

Reportage audities Leids Cabaret Festival 2013

HumorTV deed verslag van de laatste auditiedag van het VARA Leids Cabaret Festival 2013. Acht cabarettalenten zijn door naar de voorrondes op maandag 11 en dinsdag 1... »

Meer nieuws

Tweets

  1. @theaterbellevue Bijgeboekt in februari wegens GROOT succes: Tim Fransen; dé winnaar van het VARA @LeidsCabaret Festival http://t.co/aBudU4GwZd
  2. @BunkerTZ Wegens succes gaat Tim Fransen nog 3 extra try-outs van 'Het Failliet van de Moderne Tijd' doen - 5 t/m 7 feb in @theaterbellevue.
  3. @Poldermanie Er wordt een kleinkunst top 30 gemaakt. Stem bijvoorbeeld op mij. http://t.co/I2U2ZWa94Z
Leids Cabaret Festival


Het Leids Cabaret Festival is in 1978 opgezet als activiteit binnen de studentenvereniging Augustinus, door toenmalig lid van de vereniging Harry Kies. Ten tijde van het Grote Engagement, het maatschappij-kritische cabaret, de jaren '70. Het bleek zo'n succes dat er werd besloten om er een jaarlijks vervolg aan te geven.

De theaters toonden interesse in de finalisten en wilden ze graag een avond boeken. Harry Kies besloot zijn studentenkamer om te bouwen tot kantoorruimte, en was vanaf dat moment naast festivalorganisator ook impresario.

Het huidige (cabaret) impresariaat/productiehuis BUNKER Theaterzaken is langzaam voortgekomen uit Harry Kies Theaterprodukties dat op zijn beurt voortkwam uit het Leids Cabaret Festival.



Leids Cabaret Festival 2010
Fotografie:
Fotograaf: Studio Boot
HumorTV achter de schermen bij de finale
Leids Cabaret Festival 2010
Prijsuitreiking aan Jeroen Leenders
Leids Cabaret Festival 2010
Logo Leids Cabaret Festival

Leids Cabaret Festival 2010

Finalisten: Jeroen Leenders, Emilio Guzman, Bart Cannaerts

Juryprijs: Jeroen Leenders
Publieksprijs: Emilio Guzman

Jury: Inge Imelman, Henk Kuiper, Colette Notenboom, Arjaen Kersten 

Jury-rapport JEROEN LEENDERS
"Vanaf het moment dat Jeroen het podium opwandelt ben je verbaasd over het gemak waarmee hij daar staat. Een simpele hoi en aanmaning tot klappen... "Ja, klapt nog waar wah" maakt duidelijk dat hij weet wat hij daar komt doen.

Zijn opmerking over zijn thuisland, de bufferzone, maken dat je deze Belgische, bebaarde man meteen in je hart sluit. De underdog positie aannemen in Nederland is nooit een slecht idee.

Niet dat hij ons later niet om de oren slaat met ons koloniaal verleden en ook naar goed bier moet hier gezocht worden, maar we kunnen al een heleboel hebben.

Zijn ogenschijnlijke, kindersimpele uiteenzettingen nemen je mee naar zijn gedachtenwereld.
Jeroen gaat de zware onderwerpen niet uit de weg. Terrorisme nivelleert hij tot ronduit lastig, als je daar wekelijks mee geconfronteerd wordt. Als je op een markt komt, waar elke week iemand opgeblazen wordt, dan is het lastig dat jij geen tomaatjes kunt kopen als je daar zin in hebt.

De kracht om grote thema's vanuit puur menselijk opzicht te bekijken en dat ook nog nog eens op zeer virtuoze wijze te beschrijven, maakt dat Jeroen ons meeneemt in het universum waarin hij zich begeeft. Doordat het zijn observatie is, hoe absurdistisch of grof die soms ook is. Je gaat er in mee, omdat het zijn bijna naïeve manier is om de wereld te bekijken.
Hij, die op cynische wijze, positief in het leven wil staan.

Jeroen heeft ook de kracht om het verhaal te laten ontstaan waar je bij zit. Het lijken soms invallen of zaken die passeren, maar hij weet ze dan op zo'n simpele en pure wijze volledig uit te diepen.

Verder begeleidt hij het publiek naar een lach, die een meligheid in zich heeft, waardoor het publiek nagenoeg alles van deze man slikt. Het geheel is ook een goeie mix van de manier waarop hij het verhaal vertelt en zijn lichaamstaal die dat volledig ondersteunt. En hij bezit ook de gave dat je zijn grappen gewoon niet kan navertellen. Jeroen moet je zelf gezien hebben.

Jeroen is een performer pur sang en redt zich nagenoeg uit elke situatie. Dat hebben we ook kunnen zien. De innerlijke noodzaak is bij Jeroen ruimschoots aanwezig. Er schuilt een gevaar bij deze man, je zit nooit helemaal comfortabel onderuitgezakt in je stoel. Er blijft een spanning aanwezig.

En je begrijpt ineens héél goed wat er aantrekkelijk aan is, om in of op de rand van een vulkaan te gaan zitten."



Jury-rapport EMILIO GUZMAN
"Emilio zegt dat hij graag slim gevonden wil worden. Misschien om niet op zijn vader te lijken. Zelfs het programma zit slim in elkaar.

De opbouw hoe het publiek Emilio mag ervaren, gedurende het half uur, is van een cleverheid, waar we als jury met bewondering naar hebben zitten kijken.

Emilio wil graag scoren zodat hij mensen aan zich kan binden. En dat doet hij dan ook in het begin van zijn programma. Iets toegankelijke humor, iets meer scoren, zoals hij het zelf noemt, zodat hij zeker weet dat iedereen mee is. Steeds intelligenter, steeds persoonlijker, steeds integerder, de humor nooit uit het oog verliezend. Tot we naar een man staan te kijken die recht uit het hart een gedicht van Leo Vroman* voordraagt en eindigt met de zin: Dat wil ik wel! Mooi, zeer mooi.

* note organisatie LCF: gedicht geschreven door Emilio Guzman, niet door Leo Vroman.

Emilio durft zich kwetsbaar op te stellen, zijn vrouwelijke kant te laten zien, maar laat je niet misleiden. Dit is een man, die doordat hij zichzelf kent, geen blad voor de mond hoeft te nemen.

De jury heeft getwijfeld om iets te zeggen over Javier, de broer. Emilio benoemt Javier eenmalig in zijn verhaal. Maar daar blijft het dan ook dan ook bij. Ook voor ons als jury. Emilio heeft meer dan voldoende eigenheid, om zonder het benoemen van zijn broer zijn weg binnen de theaterwereld te vinden. We weten zeker dat er binnen no time over ‘de broers Guzman' gesproken zal worden, als gelijkwaardige cabaretiers.

Emilio bezit een voortreffelijke timing. Weet precies wanneer hij een grap moet plaatsen. Hij straalt een zelfzekerheid uit en neemt ook voldoende rust. Bij elk optreden tijdens dit festival groeide hij steeds meer in zijn verhaal en in zijn zelfvertrouwen. Zijn observaties zijn intelligent. Zijn ergernissen oprecht. Fijn om iemand te zien, die de situatie in Nederland niet uit het oog verliest. En zich daaraan durft te storen op een podium zonder belerend te zijn.

De manier waarop hij zijn persoonlijke verhaal in het programma verweeft, is knap. Het is nooit te privé, het wordt gebruikt om het verhaal te ondersteunen.

De conclusies die hij trekt, zijn bijna filosofisch te noemen. Emilio zegt zelf: Als je wilt scoren, scoor dan met iets dat je echt wilt zeggen. En niet met wat iedereen wil horen.

Emilio heeft volgens de jury echt iets te zeggen."

Jury-rapport BART CANNAERTS
"Bart's beginbeeld is zonder twijfel het beste theatrale beeld van de avond. Hij staat met z'n rug naar het publiek en telt tot tien. Iedereen in het publiek kent dit spel, weet wat er eigenlijk van hen verwacht wordt. Vanaf het moment dat Bart zich omdraait, schiet het zaallicht aan. Bart kijkt de zaal in met een verongelijkte blik. Kennen jullie dat niet?

Deze zeer theatrale opening maakt dat het publiek, of ze wil of niet, betrokken is. Hij legt de spelregels nog eens uit. Dat je ‘um' niet wilt zijn.

Meteen legt Bart op deze manier de maatschappelijke codes bloot. De dwang van de massa. Zorg dat je er niet buiten valt, opvalt of afwijkend gedrag vertoont.

En zo begint hij het verhaal; waarin Bart binnen de conventies zichzelf spelregels oplegt, die hem toch ook zo belemmeren.

Vooral het feit dat hij zo'n enorme taalpurist is, maakt dat hij zichzelf, maar ook de andere mensen belemmert. Fratsen uithalen met de taal, Bart heeft het er zo niet mee. Het foute woord: kinderdildo maakt dat er een rilling door de zaal gaat. Wanneer Bart zegt dat het niet bestaat, maar nog steeds een erg fout woord is, voelt iedereen zich betrapt in zijn eigen naïviteit. Erg grappig!

We zien Bart's woede, over het al dan niet reilen en zeilen van de buitenwereld.

En tijdens de voorstelling maakt hij zijn eigen regels. Hij weet wat hem te doen staat voortaan.

Bart weet, als Belg, wat er in Nederland leeft. Past zijn teksten aan, zonder dat dit gedwongen aanvoelt. Hij durft de Nederlandse gewoontes te aanschouwen en tegen het licht te houden. Het ‘Naast-de-kwestie-antwoorden' van Nederlanders is dan ook een geestige observatie waar we ons dagelijks schuldig aan maken. De jury heeft er zich tijdens dit festival al meerdere malen op betrapt om rekening te houden met Bart's ergernis door gewoon met ‘Ja' of ‘Nee' te antwoorden. Het heeft zijn weerslag gehad op ons gedrag. Knap!

Bart is een performer die weet hoe hij het publiek moet bespelen. Hij begeleidt ons zeer vakkundig door zijn half uur en weet ons iedere keer op een verkeerd been te zetten. Zijn liedjes zijn sterk en zijn stem bezit een puurheid, waardoor het verhaal in het liedje nog authentieker aanvoelt. Hij weet duidelijk wat theater is en maakt er in alle facetten op een juiste manier gebruik van.

Op het einde van de voorstelling telt Bart weer tot tien om te zien wat het publiek doet. Nu weten we allemaal wat de spelregels zijn.

Welke keuze maakt het publiek. Doen ze gewoon? Of denken ze? In zijn simpelheid prachtig! Mooie filosofische eindconclusie: De verstoppers hebben geleefd en de niet-verstoppers zijn keihard gezien.

De jury verstopt zich niet graag achter iets, maar voor Bart duiken we graag weg."