je bevindt je hier: Home / Voorstellingen / Kees Torn - Loze Kreten
Artiest...

Kees Torn

Laatste Nieuws

4 sterren voor DVD-box Kees Torn: 'Een monument'

Jacques d'Ancona is zeer enthousiast over de oeuvre DVD-box van Kees Torn. In het  Dagblad van het Noorden kent de theatercriticus Een ommetje met Kees Torn vier van ... »

5 mei 2012: Afscheid Kees Torn in Rotterdam

Zaterdag 5 2012 beleefde Kees Torn zijn persoonlijke Bevrijdingsdag. Hij heeft deze dag definitief afscheid van het theater genomen. Torn debuteerde in 1995 met Laat maar... »

Terugkijken: Kees Torn bij De Wereld Draait Door

Dinsdag 1 mei was Kees Torn te gast bij De Wereld Draait Door. Op Bevrijdingsdag 5 mei speelt hij na een half leven cabaret voor het laatst een voorstelling. Erik va... »

Terugluisteren: de zondagochtend van Kees Torn

Op 1 april omschreef Kees Torn zijn zondagochtendgevoel bij Schiffers.fm. De ochtend laat Kees liever aan zich voorbij gaan. De dichter geeft de voorkeur aan het puzzelen met ... »

Terugluisteren: Kees Torn bij Kunststof Radio

Op maandag 13 februari was Kees Torn te gast bij Kunststof Radio. Bijna een uur lang, een sterk gesprek over Kees' leven, met fijne liedjes tussendoor.Over de liefde ... »

Betaal niet teveel! Weet waar je kaarten koopt

Betaal jij je ook scheel aan kaarten voor Najib Amhali, Theo Maassen en Jochem Myjer? Theaterkaartjes zijn al niet goedkoop, maar door het georganiseerd doorverkopen van ticke... »

Meer nieuws
Kees Torn

Op school schreef Kees Torn (Oostburg, 1967) al tekstjes die hij aan vrienden uitdeelde om hen aan het lachen te krijgen. Hij had voor de rector redenen voor zijn te laat zijn op rijm gezet.

In 1991 doet Kees mee als helft van het theaterduo 'Kees en ik' aan het Groninger Studenten Cabaret Festival en won daar tot vooral zijn eigen verbazing de persoonlijkheidsprijs. In 1994 wint hij, aangemeld door het bevriende theaterduo Basterd met zijn latere regisseur Onno Innemee, in zijn eentje het Leids Cabaret Festival 1994.

Ruim een jaar later maakt hij zijn solo-debuut met 'Laat maar laaien'. Visuele grappen, leuke terzijdes, amusante monologen, absurdistische sketches, onderhoudende gesprekjes met zijn publiek en taalkundige nonsensversjes. De critici zijn vol lof over zijn maffe soort humor, de vreemde visuele vondsten en "grote aandacht voor vormaspecten als metrum en rijm". Met inventieve rijmschema's maakt hij ingewikkelde maar goedlopende zinnen. Soms handhaaft hij een heel lied lang hetzelfde rijm.

In 1999 wint hij zelf de Annie MG Schmidt-prijs voor het beste theaterlied voor zijn lied 'Streepjescode'. november 2007 won Kees Torn een VSCD Poelifinario voor het indrukwekkendste theaterprogramma van het seizoen 2006-2007. Hij kreeg die prijs voor zijn programma 'Dood en Verderf'.

Op 5 mei 2012 speelde Kees de allerlaatste voorstelling van zijn allerlaatste show 'Loze Kreten'. Hij is dan 44 jaar en besluit er na 9 programma's mee te stoppen. 

Gelukkig hebben we 'de beelden' nog: in het najaar van 2011 verscheen er een dvd-box, met daarop alle (nooit eerder op tv uitgezonden!) theaterprogramma's, audiocommentaar tot je d'r in stikt, en vele andere extra's.

Kees Torn schrijft bij gelegenheid een column. In 1999 werkte hij met Mike Boddé, Matthias Giesen en Frank van Pamelen mee aan de CD ‘Het Ultieme Terugblik'.

In Inkijkexemplaar' (Nijgh & Van Ditmar, 2001) zijn alle verzen uit de eerste vier theaterprogramma's gebundeld.

Verder maakt hij wel eens een wandelingetje.



Mooie boel
Fotografie:
Menno Leutscher
Windows laptop
Mooie boel
De wonderen der natuur
Persfoto Mooie boel
Menno Leutscher

Mooie boel

Wanneer u bij Kees Torn (1967) langsgaat, is het raadzaam om van tevoren alvast wat vaart te minderen, anders moet u om kwart over acht ineens vol in de remmen. (Niet voor niets wordt hij soms vergeleken met Drs. P. (1919) Kees Torn is iemand die blijft weigeren om zich aan te passen aan het krankzinnige tempo waartoe de moderne vooruitgang volksstammen opzweept. Het leven is al zo kort. Zou daar zo snel mogelijk doorheen jakkeren wel de beste remedie voor zijn? Zijn verzet tegen de vernielzucht van de tijd is het werpen van pareltjes van liedjes en het graven van gedachtengangen waar de vijand niet bij kan. Die ontwapent hij, in de overtuiging dat het gevecht het verliest van het spel, al blijft het spannend. En wat hij speelt is de enige rol die hij beheerst: Zichzelf. In een programma met een hoop flauwekul en een boel moois. De verwezenlijking van dit recreatieve avondje is opnieuw te danken aan de onzichtbare maar onmisbare samenwerking met Onno Innemee. Tekst, muziek en spel: Kees Torn Regie: Onno Innemee Techniek: Chris Ruisch