Er zijn er veel die zeggen, dat ze zeggen wat ze denken. Er zijn er weinig die dat ook echt doen. André Manuel is een van die weinigen. Hij maakt actueel en politiek theater, hij durft tegen zere benen aan te schrijven, linkse directes te oreren en vol de onderbuik binnen te zingen. Hij analyseert en hij banaliseert. Hij fileert en hij filosofeert. En laat zijn publiek dankbaar naar adem happen.

In zijn 12^e voorstelling Leve de Man van de SVP! gaat André Manuel opnieuw de grenzen van het theater verkennen. Ditmaal als Jan Kwakman, zelfbenoemde Nieuwe Leider van dit Land, die vanuit zijn thuishaven Volendam het schitterende Nederland aan zijn voeten krijgt. Het is een soort van revue maar dan zonder ballet. Het is een soort van ballet maar dan zonder tutu. De SVP staat voor Soort Van Pim en in Jan Kwakman zien een heleboel Nederlanders hun gedroomde sterke man terug. Jan Kwakman zal het politieke landschap een hele grote beurt gaan geven. Omdat iemand het moet doen.

En dat allemaal onder het motto: Leve de Man van de SVP! Een hele zieke geest in een gezond lichaam. Komt allen in sportkleding.

*De pers over Leve de man van de SVP!

Parool:
"De nieuwste creatie van André Manuel is een uitvergroting van zelfs de allerergste populisten. (...) De inspiratie is duidelijk: onverdraagzaamheid, domheid en egocentrisme; zaken die de cabaretier nu meer dan ooit terugziet in het politieke landschap. (...) In Jan Kwakman verenigt Manuel knap alle eigenschappen die 'grote leiders' zo gevaarlijk maken. (...) Met snoeiharde humor en oneliners creëert hij een gruwelijk personage, waar je om lacht maar soms ook een beetje bang van wordt."

Dagblad van het Noorden:
"Als Jan Kwakman in zijn rol groeit van een enge demagoog, is hij niet meer te houden. (...) Manuel maakt van hem een griezel, consequent en onontkoombaar, tot je de heer A. Hitler herkent. Hij portretteert de situatie met zwarte, hilarische humor en sadistische pret."

Stentor Deventer Dagblad:
"Manuel heeft al jaren zijn vorm gevonden. Hij verpakt spijkerharde woorden in een opgewekte carnavaleske stijl. In de figuur Jan Kwakman kan hij alles kwijt. Deze ongenuanceerde man van de straat, ‘de Nigel de Jong van de politiek', is bovenal recht voor zijn raap. En Manuel ziet het goed: ongecensureerde eerlijkheid is een fantastische vorm van humor.
Met Kwakman geeft Manuel briljant antwoord op onze onvrede en doorgeslagen gekte."

Twentse Courant:
"André Manuel legt in deze voorstelling geen vinger op zere plekken in de samenleving, hij steekt zijn vinger erin. En hij giet er nog een scheut zout bij in ook."

Politiek geëngageerd, hard, zwart, confronterend

De pers over Voor God noch Vaderland:

Volkskrant (****):
"Manuel blijft één van de meest interessante cabaretiers. In elk programma zoekt hij, zowel wat de vorm als inhoud betreft, de grenzen op. (...) Deze speech moet daarom worden opgenomen in de bundel ‘Meest indrukwekkende redevoeringen in Nederland'."

AD (****):
"André Manuel schminkt ons land groots af.
In zijn tirade ontpopt Manuel zich afwisselend als duivels demagoog á la Joseph Goebbels, een flemerige tv-dominee en een pestkop die er satanisch genoegen in schept te zieken en te zuigen. (...) Voor God noch Vaderland is een adembenemende monoloog waarin nimmer de (bijtende) humor ontbreekt. André Manuel móet worden gezien en gehoord."

NRC (****):
"Manuel heeft heel wat te zeggen."

GPD:
"Wat de Twentse cabaretier in zeven kwartier oreert, is smeriger, gevaarlijker en pijnlijker dan menig oor verdragen wil. De koning van het vrije woord laat met Voor God noch Vaderland weer een spoor van vernieling achter. Maar is daarbij leuker dan ooit. (...) Voor hem is de huidige tijd natuurlijk een onbetaalbare bron van inspiratie, met een christelijk getint kabinet vol moraalridders, die een klassieke kruistocht tegen de islam voeren. (...) In tien soloprogramma's heeft hij het beledigen tot hogere kunst verheven, maar kennelijk kon er nog wel een schepje bovenop, zo blijkt tijdens zijn elfde. (...) zijn tirades verdelen zalen tot op het bot in toehoorders die zich even bevrijden met de slappe lach of die totaal geschokt op hun stoel genageld zitten. Maar twee minuten later heeft Manuel die situatie weer omgedraaid. Blijft de zaal verbijsterd doodstil, dan blikt hij onzeker over de microfoons en stamelt hij 'dank u wel'. Een gouden truc."

Programma 11 gaat over het misbruik van moraal. Het verbod op genot. Achterlijk religieus geschreeuw om hulp. En vooral over Nederland.

God mag het antwoord zijn voor velen, ik heb nog wel een aantal vragen voor Hem. Wat heeft U met de vrouwen gedaan? En is dit het Vaderland wel? Of is er alleen maar sprake van onderdanen? Sinds 1 juli 2008 is ook de Nederlandse horeca rookvrij. Tot zeker maart 2010 zal dat niet voor de theaters gelden. En dan met name voor alle kleedkamers 7. Onder het motto: ik mag godverdomme toch zelf wel beslissen waaraan ik doodga. Verblijf ik. En neurie. Hup Theo. Je kunt het.

Prijzen:
- Winnaar VSCD Neerlands Hoop 2003 met Sleet. De prijs voor die theatermaker(s) die het grootste toekomstpersepectief heeft/hebben.
- Nominatie VSCD Poelifinario 2005 met Lazarus. De prijs voor die theatermaker(s) met het meest indrukwekkende cabaretprogramma van het seizoen.

Historie André Manuel:
- Ik wil een beest in bed (1990)
- Indianenverhalen (1992)
- Alles moet weg (1994)
- Krang (1996)
- Braaf (1998)
- De kluts (2000)
- Tier (2001)
- Sleet (2003)
- Lazarus (2005)
- BURGER (2007)

Internet:
http://www.maneman.nl/   

YouTube:
www.youtube.com/watch?v=kyBWRiB8FIg (BURGER 2007)

Politiek geëngageerd, hard, zwart, confronterend

Theater dat conflicten veroorzaakt, wordt bijna niet meer gemaakt. Er is vooral amusement. André Manuel wil cabaret maken vanuit zichzelf, politiek, geëngageerd. Hij is een vrij links mannetje. Een cabaretier kan weinig veranderen, maar Manuel wil zich niet neerleggen bij de misstanden die hij signaleert. Zijn oplossing: harde grappen. Voor hem is niets heilig. 'In principe zijn er voor mij meer zaken heilig dan voor een gelovige. Het menselijk lichaam is heilig voor mij. Ik zou nooit iemand de strot door kunnen snijden. Als een opvatting heilig wordt, loopt het uit de hand. Dat zijn ook de mooiste onderwerpen. Dan kan ik op de tenen gaan staan die het meeste zeer doen: het geloof in een profeet of het geloof in de vrije markt. Nederlanders zijn goed te pakken als je aan hun dagelijkse genot komt, aan hun consumptie.
Leg Nederlanders een week droog...'

GENOMINEERD VSCD POELIFINARIO 2004-2005

In LAZARUS gaat Manuel vrolijk verder waar de rest van het land lijkt af te haken. Een harde voorstelling met veel zachte liedjes. Een vertelling die er niet alleen in hakt maar ook hevig weet te ontroeren. Over de grote religies en de kleine ergernissen. En altijd bovenop de actualiteit. Want zo doe je dat. Als je de ultieme cabaretier bent. LAZARUS! 

Volgens de Volkskrant is hij een geweldige standup-comedian. Volgens de Ikon is hij de cabaretier met de hamer. En volgens een bezoekster die hem na afloop in de foyer een kleine tien minuten sprak is hij een erg lieve jongen.

Hij moet daar zelf heel erg hartelijk om lachen. Manuel speelt SLEET!

Tekst, muziek en spel: Andre Manuel

André Manuel, seizoen 1996-1997
Boekingen en info voorstellingen: Harry Kies Theater Producties, 071-6133985

"Ik liep eens langs de waterkant, zit daar een visser. Ik vraag: Bijten ze? Zegt hij: Ik weet niet, ik heb ze nog niet in mijn handen gehad"

"Ik heb niks tegen het vissen of de jacht. Ik zelf ben een neo-vegetariër, ik eet alleen maar vlees als er groente bij zit."

WAARSCHUWING: André Manuel speelt dit programma nog tot mei 1997. Het in zijn geheel tot u nemen komt neer op de morele plicht tot het kopen van een kaartje

Index 'Krang'

1. Fuck de kabouter
(lied)

2. De Berlijnse muur

3. Heerma

4. Provinciehomo's

5. De affaire Dutroux

6. Man valt op aardappelrooimachine?

7. Tot hier. En dan verder

8. De piercing van Ome Jan
(lied)

9. Wij (90% water) sterven niet, wij verdampen

10. Mijn geboorte

11. Ballen met de hond

12. De ontdekking van de schaamlip

13. Retegoed Veronica
(lied)

14. Roosendaal, het foutste publiek van Nederland

15. Vaginale uitkijkpost

16. De kotsende Madonna

17. Kinderen? Nooit!

18. Masturberen is goed voor het milieu

19. Gestikt in een flippo

20. Condooms via Wehkamp

DE PERS OVER 'KRANG' VOLKSKRANT "Maar Manuel laat wel zien dat hij vijf jaar verder is. Hij gaat meedogenlozer en slimmer te werk. (...) Lieflijke opmerkingen worden gesneerd en botte beweringen vriendelijk gefluisterd. Pretentieloos sjokt hij naar zijn gitaar, en speelt dan wonderschone liedjes. (...) Misschien geen held, wel een uitstekend cabaretier." >HAAGSCHE COURANT "Andre Manuel zou aan een van zijn vele goede eigenschappen al genoeg hebben: die zeldzame gretigheid om in het theater te staan, die podiumgeilheid die maakt dat het publiek zich op slag aan hem geeft, die verbolgen verliefdheid op het vak waarmee hij zich -misschien wel onbewust- tot fakkeldrager van het Nederlandse cabaret heeft gemaakt. Iemand zo bezig te zien is een kans die geen enkele cabaretliefhebber zich mag ontzeggen." NOORDHOLLANDS DAGBLAD "Andre Manuel zwemt nog steeds als een oprecht bevlogen goudvis tegen alle modieuze stromingen in. Ook al beweert hij in zijn vierde theaterprogramma 'Krang' het engagement voor amusement verruild te hebben, hij is een van de weinige jonge theaterhonden die z'n klep echt heel ver en zinnig open durft te trekken.(...) Manuel is een groot mensenkind van zijn tijd. Hij is goed, retegoed zelfs." NRC HANDELSBLAD "Andre Manuel is een 'angry young man' die zijn grappen stekels geeft. Hij vertelt verhalen en bouwt conferences (..) het zijn zinnen waarin de taal bokkesprongen maakt, het betoog rijk is aan weerbarstige terzijdes en de betrokkenheid voortdurend door alles heen klinkt. (...) hij is tegelijk een cabaretier die zijn kwinkslagen laat voortkomen uit een wezenlijke woede en met heel compacte beelden veel kan zeggen." Over Manuels CD 'KRANG' OOR "Wil ik hiermee beweren dat er in Oost-Nederland een nieuwe Jacques Brel is opgestaan? Nou ja, Brel is God en Manuel is Manuel. Maar toch: Manuels thematiek, pathos en zijn u-neemt-me-maar-zoals-ik-ben-(anders knal ik uw kop eraf)-instelling vormen een in ons taalgebied zeldzaam overtuigend pleidooi voor een groots en meeslepend leven."